Hlíðaramall / Hunangsviður – Amelanchier alnifolia

Harðgerður lágvaxinn – meðalstór, sumargrænn runni. Hæð 1,5 – 2,5 m. Laufið sporbaugótt – hringlaga, 2 – 5 cm á lengd og 1 – 4,5 cm á breidd, blágrænt. Blaðstilkur 0,5 – 2 cm á lengd. Blaðjaðrar tenntir ofan við miðju. Haustlitur gulur – rauðgulur. Blómin hvít í klösum snemmsumars (maí – júní). Fimm krónu- og bikarblöð. Blómin eru 2,5 – 5 cm í þvermál. Sagður sjálffrjóvga. Berin sem eru í raun berepli eru  5 – 15 mm í þvermál. Þau eru fyrst græn, svo fjólublá og loks svarblá fullþroska. Æt og bragðgóð hrá eða í sultur, bökur, þurrkuð og s.frv. Berin innihalda m.a. ýmis nauðsynleg steinefni. Fuglar sækja mjög í berin. Fremur hægvaxta.

Hlíðaramall þrífst í allri venjulegri garðmold. Blandið gömlu taði eða moltu í jarðveginn fyrir gróðursetningu. Gott er að setja lag af moltu annars lagið í kringum eldri runna. Þolir hálfskugga en mest berjauppskera fæst í fullri sól. Hentar í raðir, þyrpingar og blönduð beð með öðrum runnum og blómjurtum. Millibil um 1 m. Hentar einnig í villigarða og sumarhúsalóðir. Stundum ber á rótarskotum. Hlíðaramallinn okkar er allur ræktaður upp af íslensku fræi. Ein móðurplantan okkar er af fræi frá Skagway, Alaska.

Nefnd um íslensk háplöntuheiti mælti með nafninu „hlíðaramall“ en fram að því hafði runni þessi almennt gengið undir heitinu „hunangsviður“. Hlíðin sem vísað er til mun vera Fljótshlíðin þar sem fyrsti hlíðaramallinn mun hafa verið gróðursettur hérlendis. Heimkynni: N-Ameríka, vestanverð. Rósaætt (Rosaceae).